Recept voor een goed huwelijk
(voor 2 personen)

Benodigdheden:

1 huis met goedsluitende dak (koop of huur).

100 gr. spulletjes die goed in huis passen. (z.g.n. huwelijksgeschenken en meubeltjes) 

500 gr. liefde.
1 ltr. geduld.
3 gr. begrip voor elkaar.
1/2 teentje geraspte boosheid.
1 schepje erbovenop.
1 soepkom vergiffenis.
eventueel ondeugd, geheimpjes of leugentjes om bestwil.
garnering: humor.

 
Recept

U neemt een huis dat aan uw wensen voldoet. U ontdoet de 100 gr. huwelijksgeschenken (ook wel spulletjes genoemd) van hun schil en voegt ze toe aan het huis.
Vermeng de 500 gr. liefde met de liter geduld, verwarm dit al roerend met een karakter op een “hoog pitje”. Laat dit even een tijdje sudderen, zodat dit een goede basis vormt voor het geheel.
Doe dan het 1/2 teentje geraspte boosheid samen met een schepje erbovenop en de 3 gram begrip voor elkaar erbij (van het laatste mag u ook 4 gram nemen, als u het wat zachter van smaak wilt hebben). Klop dan een soepkom vol vergiffenis tot een dikke room en vermeng dit met de rest.
Voeg, om het extra pittig te maken, er een snufje ondeugd, geheimpjes of leugentjes om bestwil aan toe en laat alles minstens uw verdere leven doorkoken.
Om het geheel te garneren, kunt u humor gebruiken.
Geluk kunt u naar smaak toevoegen.
Dan verzeker ik u een voortreffelijk “GOED HUWELIJK”.
U kunt het opdienen met twee of drie kindertjes, maar dan moet het “goed huwelijk” goed gelukt zijn, anders kunt u het beter zonder opdienen.


Veel succes.

                                                          

Vandaag weer eens een ouwetje van Andre van Duin, uit het midden van de jaren ’70.
Het blijft een klassieker!!

Deze week hebben we weer eens een bruiloft in de familie. Daar leven dan ook weer op gepaste wijze naar toe!
U raad dus al wat het thema van deze week is………

                                                                                      

Stralend zegt zij na de verloving: “Als we getrouwd zijn krijgen we drie kinderen!” “Hoe weet je dat zo precies, liefje?” vraagt de aanstaande bruidegom. “Ze wonen nu nog bij mijn moeder.”
 

                                                                    
Tijdens de generale repetitie, naderde de bruidegom de dominee met een ongewone afspraak. “Ik geef je 100,- euro als je de geloften verandert. Als je bij het gedeelte komt wanneer ik beloof om haar “lief te hebben, te gehoorzamen en te aanbidden” en “de anderen te verwaarlozen, en haar eeuwig trouw te blijven,” ik zou het prettig vinden als je dat gedeelte weglaat.”
Vandaag is de trouwdag en de bruid en bruidegom komen bij het moment waar de geloften worden geruild. Wanneer het tijd is voor de geloften van de bruidegom, kijkt de dominee de jongeman in de ogen en zegt: “Beloof je dat je elke wens en eis van haar inwilligt, haar elke ochtend voor de rest van je leven ontbijt op bed brengt en zal zweren, aan God en je vrouw, dat je niet eens zal kijken naar een andere vrouw, zolang als jullie leven?” De bruidegom slikte, keek angstig rond, en zei toen heel zacht: “Ja?” De bruidegom buigt zich naar de dominee toe en sist: “Ik dacht dat we een afspraak hadden.” De dominee geeft de bruidegom zijn 100,- euro terug en fluistert terug: “Zij gaf me veel meer……….”

                                        
Nadat een pas getrouwd bruidspaar de bruidssuite van het hotel heeft betreden, doet de bruidegom zijn broek uit en geeft het aan zijn kersverse bruidje met de woorden: ‘Trek deze broek van mij eens aan’. Met een ietwat verbaasd gezicht doet ze wat hij zegt en merkt even later op: ‘Zie je nou wel, die broek past mij toch niet!!!’ De bruidegom ziet dat tafereel geamuseerd aan en zegt dan heel doordringend: ‘Heel goed, onthoud dus dat IK de broek draag en niet jij.’ Even later geeft het bruidje haar slipje aan haar bruidegom en zegt: ‘Dan wil ik nu graag, dat jij ook even mijn slipje past’.Hij gaat argeloos op haar verzoek in. Het komt echter niet verder dan zijn rechter bovenbeen en moet dan wel opmerken:’Ik kom helemaal niet in je slipje.’ ‘Juist.’, zegt het bruidje , ‘en als jouw houding niet verandert, Dan Blijft Dat Ook Zo!
                  
 
 
 
Wat is het verkleinwoord van handboeien?
Trouwringen
                                       
                          

Aan het eind van de “augustus = Elvis-gospel-maand”, vandaag een samenvatting van de meest geliefde gospels van Elvis Presley

En maar wachten………….. en maar wachten………….en maar wachten…..
…….tot dat er weer geblogd kan worden…………………….                      (bij Weblog dan hé, niet hier…… Hier kunnen we gewoon bloggen gelukkig!!!!!)

Groots werd het aangekondigd:
Toch zaten er leden van het weblogteam met de handen in het haar:
…zoals Melodie……. Want op de aangkondigde datum:   er gebeurde niets!
Maar nu zijn we dan eindelijk zover:
WE ZIJN OVER!!!!
Alleen het afscheid van onze oude weblogs valt zwaar…
GELUKKIG HEBBEN WE DE FOTO’S NOG!
Vandaar: een blog je rond






 

Afscheid nemen…..

……van mijn oude blog

Afscheid nemen is niet leuk
Afscheid nemen is niet fijn
Maar het zal toch moeten
Ook al doet dat heel erg pijn.


Nu jouw oude vorm uit mijn leven verdwijnt
Doet  dat heel erg zeer
Niet meer schrijven over van alles en nog wat
Zoals ik dat wil; nee,dat kan niet meer.


Voor mijn medebloggenoten
Was je als een soort van  brug
Elke dag opnieuw….
Maar je  komt niet meer als ‘de oude’ terug.


Mijn oude blog, zal je nooit vergeten
Hoe je eruit zag, voor je ging
Nu wil ik nog één ding schrijven:
Het is een hele verandering…