Het geheugen

Memorabele Melodietjes
*************

Johnny Jordaan – Ik kan ze niet vergeten  

  
 
 

Simple Minds – Don’t You Forget About Me

 

 
 
 

 

Fud Leclerc – Johnny, vergiss mich nie!

 

 

Bee Gees – Don t Forget to remember me

 

 
 
 

 

TOM JONES – FUNNY,FAMILIAR FORGOTTEN FEELINGS

 

 
Geplaats

het geheugen

 Ik zocht op internet naar een artikel dat humor en geheugen aan elkaar verbindt. Nu blijkt het zelfs zo te zijn dat humor het geheugen zelfs kan vebeteren. Het was nogal een lang stuk, maar wie interresse (en tijd) heeft kan onderstaande link aanklikken.

Humor en lachen om beter te onthouden

Het is belangrijk om regelmatig te lachen.
Een goede dosis humor helpt om te relativeren en het leven vanuit het juiste
perspectief te zien, namelijk als iets dat gekregen is en waarvan je dankbaar
mag genieten.

Een ( fiks ingekort) artikel 

(Meer lezen? klik dan op de link hieronder.)
 
Humor en lachen kunnen je geheugen verbeteren en ervoor zorgen dat je informatie beter kunt onthouden. Humor zorgt ervoor dat je op een flexibelere manier met informatie omgaat en dat je zowel je linker als rechter hersenhelft inzet bij het opslaan van informatie. Als je lacht komen de stoffen endorfine en dopamine vrij: beide hebben een positieve uitwerking op je geheugen.

 


Humor helpt om dingen beter te onthouden en op een flexibele manier tegen dingen aankijken. Nieuwe dingen die we tegenkomen en die we niet direct in de hokjes kunnen plaatsen die we het meest gebruiken, slaan we de informatie moeilijk op of vergeten we snel. Humor maakt het mogelijk om buiten de hokjes te denken of verschillende
hokjes aan elkaar te linken die weinig met elkaar te maken hebben.

Onthouden door grappige ezelsbruggetjes

Wanneer je weet dat humor helpt bij onthouden, kun je hier bewust gebruik van proberen te maken. Reclamemakers doen dat door grappige situaties aan hun product te verbinden of door grappige slogans te bedenken. Wanneer je zelf iets wilt onthouden, kun je proberen te zoeken naar grappige ezelsbruggetjes. Dat zorgt er niet alleen voor dat je verschillende delen van je hersenen aanspreekt, maar ook dat je meer plezier krijgt in het onthouden. Dat laatste is vooral belangrijk wanneer je veel moet onthouden of als je langere tijd achter elkaar moet leren. 
 Meer lezen?

het geheugen

 Vandaag gaan we een memory-spel in elkaar knutselen voor en met de kleine medebloggers onder ons.

Wat heb je nodig:

  • Print van plaatje.
  • Schaar.
  • lijm
  • karton
 

Hieronder vind je een leuke vorm van memory-kaartjes. Niet alle kaartjes zijn gelijk maar ook het woord staat op één van de kaartjes. Hiermee kunnen kinderen ook al een beetje leren lezen. Print het figuur dat je hieronder vindt uit (kopieëren naar word, e.v.t.uitvergroten en printen) en knip de rechthoeken netjes uit. In feite is hiermee het memoryspel klaar voor gebruik. Om het steviger te maken kun je ook de plaatjes op stevig karton plakken. Je zou natuurlijk wel de plaatjes eerst mooi kunnen inkleuren om het nog mooier te maken.

memory

 

Uitleg spel: Leg alle kaartjes met de afbeeldingen naar beneden op tafel. Daarna mag je ombeurten twee kaartjes om draaien. Zijn de beide afbeeldingen gelijk, dan mag je de kaartjes in je bezit nemen en nog een keer draaien. Zijn de afbeeldingen ongelijk dan draai je de afbeeldingen weer naar onderen. Je moet wel onthouden waar elk plaatje ligt. Wie op het einde de meeste kaartjes  heeft, die heeft gewonnen.

Voor dit knutselwerkje geldt © Copyright www.knutselidee.nl

het geheugen

……eh…..Kunnen jullie ze onthouden en door vertellen?
Deze week als thema: ons geheugen………
Wat is een blondje met zaagsel in haar handtas?
Een blonde meid met extern geheugen!
    
Frits gaat naar de dokter en zegt: “Ik heb een probleem ik vergeet altijd alles.” De dokter antwoord: “Oei dat is ernstig…….. en dat is dan € 35. Frits kijkt verbaast en zegt: “Maar u heeft niets gedaan!” Waarop de dokter antwoord: “O jee, het probleem is ernstig… u zal nog eens terug moeten komen…”

           

 
Wat hebben mannen gemeen met computers?
Niemand begrijpt waarom ze zo raar doen en ze hebben altijd te weinig geheugen
                      



En toen kwam er een olifant met een hele lange snuit
en die blies er weer een blogje uit!!!!

Olifanten hebben namelijk een zeer goed geheugen!

 O ja, en dan deze nog…… Wie kent ‘m niet: De rolo-reclame!

En voor wie geen geheugen als een olifant heeft, biedt een leuke USB-stick wellicht uitkomst; enne….. ze zijn er vast ook in de vorm van een olifant!

 

Het geheugen

Ik heb me altijd verbaasd over het onwaarschijnlijke fotografische geheugen van wielrenners. Je vroeg Briek Schotte met welke vier renners hij was ontsnapt in Gent-Wevelgem van 1955 en hij ratelde prompt de namen af van Keteleer, Impanis, Noyelle en Kubler. Hij kon je vertellen met welke truitjes ze reden, welke kleur hun drinkbus had, dat de linkerveter van Impanis los zat. Het kwam telkens terug, bij alle renners die ik sprak: een opmerkelijk vermogen om een wedstrijdsituatie van vroeger tot in de kleinste details op te roepen.
Pas toen ik zelf wat aan fietsen toe kwam, begreep ik beter het opslagmechanisme. Het heeft met het fietsen zelf te maken. Op een fiets ben je hoe dan ook geconcentreerd. Een mens wordt niet op een fiets geboren. Wie fietst, geeft zich over aan de fysica van een vreemd toestel. Fietsen is allesbehalve natuurlijk of evident. Het moet, met vallen en opstaan, aangeleerd worden. Het is ook een erg complexe bezigheid, waar snelheid, versnelling, remmen, gewichtsverdeling en sturen aan te pas komt. Wie wandelt, kan zich geestelijk veel meer verwijderen van zijn beweging, die natuurlijker en eenvoudiger is. Fietsen vergt een grotere focus en scherpt op die manier de zinnen aan.
Ook ik stelde vast hoe ik een fietstocht achteraf haarfijn kon reconstrueren. Ik herinnerde mij waar en wanneer ik op het fietspad had moeten uitwijken om een tegemoetkomende dame (ze had een zwartwit pied-de-poule-mutsje op) met tasje aan het stuur te ontwijken. Ik zag de geoefende wielertoerist die mij op zijn Giant-fiets voorbij stoof. Hij had witte sokjes aan waar een Farm Frites-logo op stond. Ik weet nog hoe ik in een bocht, die ik normaal op volle snelheid neem, moest afremmen omdat er grint lag op de weg. De textuur van asfalt, de rand van een voetpad, de houten paaltjes met witte bovenrand aan het einde van het jaagpad: je ziet het nog allemaal voor je.
Nu nog steeds zie ik het ontstellende tafereel waarbij voor mijn ogen een telgje uit een eendenfamilie werd weggerukt. Ik fietste op het jaagpad langs de Leie, waar de rivier de grens vormt met Frankrijk. Ter hoogte van Bousbecque (Boesbeke) probeerde een moedereend zich met haar kroost uit de voeten te maken voor een aanstormende Leie-aak. Eén kuiken had zich te ver van het gezinnetje gewaagd en merkte te laat de boot op. Onder het snijdende gekwaak van mama-eend verdween het kleintje in het zog voor de boeg. Ik stopte meteen en wachtte met het gevederde gezin de passage van de boot af. We monsterden samen het kolkende water achter het roer, in de hoop dat het kuiken weer zou opduiken. Er was, behalve het wegtrekkende gestamp van de aakmotor, alleen stilte.
We hebben tevergeefs gewacht.

(colom van Rik Vanwalleghem, Grinta! febriari, 2007)




 

…Soms, heel soms, kun je weleens niet op het goede woord komen… Hoe heette het ook alweer…..