4 mei

 
Omarm mij… stilte,
gewoon omdat het kan,
denk ik aan de kilte,
van de woorden op de Dam.

hoe de mensen,
pijn hebben geleden,
dat mijn wensen
en gebeden.

Mogen uitkomen,
op een goede dag,
overal dezelfde dromen,
van vrede en een lach.

Een lach
die overal is te horen,
op een dag,
geen wapens ons meer storen.

Een kind een kind mag zijn,
zonder angsten,
liefdevol en zonder pijn,
een leven vol kansen.

Stilte om 20.00 uur,
zodat we niet vergeten,
de herinnering achter elke muur,
voor wie ik lief heb wil ik heten.

5 mei

 
Vandaag een conference uit het leven gegrepen, door iemand die in de oorlog zelf in de jappenkampen gezeten heeft en in Ned. Indië aan de Birma Spoorlijn te werk is gesteld.

Wim Kan

 Er leven haast geen mensen meer die ’t kunnen navertellen…

4 mei

Stilte

Zeg niets
Doe niets
Ervaar en luister


De stilte, zo vol van geluid
Het geluid van jezelf
Het geluid waarvan je niet weet dat het bestaat
Omdat je het nog nooit hebt gehoord
De stilte kijkt je recht in de ogen
Loop niet weg, blijf staan
Het geeft niet als het je raakt
Er is stilte omdat jij geen geluid maakt
De stilte slaat een arm om je heen

Neem de tijd om stil te staan bij dit moment
Verleden
Herinneren
Herdenken
Stilte

Dichteres: Amber Bontekoe

herdenken en vieren



 
Vandaag
 
In veel gemeentes in Nederland wordt Bevrijdingsdag gevierd  met een bevrijdingsfestival en heel veel muziek
Vandaag een impressie van voormalige bevrijdingsfestivals
**********************

Racoon – Love you more bevrijdingsfestival 2013

 

Miss Montreal – Jump  Bevrijdingsfestival Zwolle

 

Nick & Simon – Lippen op de mijne (Bevrijdingsfestival)

 En dan nog een sfeerimpressie  van een van de Bevrijdingsfestivals

 Vandaag een speciale 40-45-editie
Muziek rondom WO II
 
Marlene Dietrich – Lili Marlene
Begin The Beguine
 The Andrews Sisters & Glenn Miller Orchestra
Willy Derby – Ik heb een tuintje met Havanna
Glenn Miller-“American Patrol”
Willy Walden 
Als op het Leidseplein de lichtjes weer eens branden gaan
Vera Lynn – We’ll Meet Again


Deze week is het Hemelvaart…..

dus hemelse mopjes vandaag….

Jantje mag met zijn vader mee naar Amerika op zakenreis. Als ze samen naar een zakendiner gaan in een wolkenkrabber kijkt Jantje zijn ogen uit: wauw, wat een hoog gebouw. Ja, zegt vader, zo’n gebouwen hebben ze hier allemaal. Afijn, ze stappen in de lift en op een gegeven moment vraagt Jantje aan zijn vader: Weet God wel dat wel komen???

Drie vrienden zijn tijdens een auto ongeluk overleden en zitten voor een in-take interview bij Petrus. Petrus vraagt hen: “Als je in je kist ligt opgebaard, met al je vrienden en familie om je heen, wat zou je dan het liefst van ze willen horen?” De eerste man zegt: “Ik zou graag horen, dat men zegt dat ik een fantastische dokter was, een fijne vader voor mijn kinderen en een liefhebbende man”
De tweede man zegt: “Ik wil graag dat de mensen over mij spreken als de uitermate goede leraar die voor een groot aantal kinderen een belangrijke rol heeft gespeeld” De derde man zegt: “Ik zou de mensen graag horen zeggen .. Kijk, hij beweegt!”

Er komt een man bij Sint-Pieter aan de hemelpoort. Sint-Pieter vraagt hem of hij tijdens zijn leven op Aarde ooit een goede daad gedaan heeft, waardoor hij zonder twijfel in de hemel thuishoort. “Ik kan mij wel zoiets herinneren”, zegt de man. “Ik passeerde een parking langs de autosnelweg waar een groep Hell’s Angels hadden halt gehouden en bezig waren een paar vrouwen lastig te vallen. Ik riep dus dat ze daar moesten mee ophouden, maar dat hielp niet echt. Toen ben ik op de grootste Hell’s Angel toe gestapt, heb hem van zijn motor gesleurd, hem op de grond gesmeten, een slag op zijn neus verkocht en zijn neuspiercing uitgetrokken. Toen heb ik naar de andere Hell’s Angels geroepen: ‘En nu oprotten jullie, of ik leg jullie er allemaal naast!'” Sint-Pieter was onder de indruk en vroeg: “Wanneer was dat precies?” Antwoordt de man: “Een paar minuten geleden, denk ik.”

De paus loopt in de tuinen van het Vaticaan en valt in het drijfzand. Hij zakt er tot zijn middel in. Toevallig ziet een brandweerman op de fiets het en biedt de Paus hulp aan. “Nee”, zegt de Paus, “De heer zal mij redden!” ’s Middags als de brandweerman terug rijdt naar huis, ziet hij dat de Paus is weggezakt tot zijn borst. Weer biedt hij de Paus hulp aan. “Nee”, zegt de paus, “De heer zal mij redden!” Als de brandweerman ’s avonds gegeten heeft zit ’t ‘m toch niet lekker en gaat nog even bij de Paus kijken. Deze staat het water nu echt aan de lippen. “Hier heb je een touw, pak aan man, want je verzuipt!” zegt de brandweerman, maar de Paus blijft stoïcijns en zegt: “Nee, de heer zal mij redden!” Hij heeft dit nauwelijks gezegd of hij is al verzopen. Als de paus bij de hemelpoort komt maakt hij een hoop stampij. Hij is toch zijn hele leven vroom geweest, waarom heeft de heer hem dan niet geholpen. “Nou nou”, zegt Petrus, niet zo heet gebakerd, we hebben God beter het tot 3 KEER toe een brandweerman laten sturen!”

In verband met de 4-mei-herdenking vandaag geen Youkebox,
maar een gedicht van Sitou.
jij vaal
vaal visioen
uit een ver verleden
van vermetele filosofen
er zijn er die roepen dat je maar
een middel bent
tot blijheid
-hoe durven ze!
heeft niet het leven
juist omwille van jou
ontelbare levenden afgestaan?
slapen in jouw schoot niet rechten
en plichten zacht?
o vrijheid!
bén je een maar een vaal visioen
of ben je de grond,
onvervreemdbare grond
voor ons dierbaarste doen
ons het meest achteloze laten?