thee

Allereerst nieuws van het ‘gebroken-pols-front’:  Vandaag terug geweest naar het ziekenhuis voor controle. Goed nieuws! Ik hoef niet geopereerd te worden, de botten staan goed! Over drie weken terug komen, dan mag het gips eraf, maar ik mag dan een week of twee á drie nog geen zwaar werk doen. Ikzelf vind dat tot zover positief nieuws. Vooral over de breuk onder het duimgewricht maakte ik me zorgen. Die breuk zit precies tussen het duim- en het polsgwricht. Het spaakbeen en de ellepijp zijn met achter het polsgewricht gebroken (foto gezien in de gipskamer). Ik heb goede moed dat het allemaal weer goed komt. Het zal allemaal wel lang duren…. te lang, als je eigenlijk andere dingen wil doen dan met gips rond je arm rondlopen. Ik ben wat laat met mijn blog, maar ik wilde dit toch graag even met jullie delen. Al met al kunnen we spreken van een

 

Misschien nog een kom genezende munt-thee om de heling van de botten wat te versnellen:

Advertenties

kaas

De spelregels bij de keuring:

De Cum Laude Awards is de verkiezing van de allerlekkerste Boerenkaas en andere kaas / zuivel van de boerderij. In 22 categorieën kent een deskundige jury gouden, zilveren en bronzen medailles toe. Een gouden voor 93 tot 100 punten, zilver voor 90 tot 92 punten en brons voor 88 of 89 punten. Bovendien mag het aanwezige publiek stemmen voor de winnaar van de publieksprijs. Daarom kun je tijdens de ontvangst tussen 19.00 en 19.30 van alle genomineerde kazen proeven. Nieuw dit jaar is dat ook kinderen stemrecht hebben in de speciale Cum Laude kinderjury. Per productsoort gaan de drie ‘gouden’ winnaars door naar de volgende ronde; de prominentenkeuring. Daar wordt de algemene winnaar per product gekozen.

Nu was het gisteren heel spannend, want mijn man was in de race voor algemeen winnaar, in de categorie oude brokkelkaas. Het heeft helaas niet zo mogen zijn, Het kampioensbord  ging met een ander naar huis……

Maar we mogen wel een jaar lang goud, zilver en brons voeren op de volgende producten:
Jongbelegen kaas: BRONS
Oude kaas:            BRONS
Oude Brokkelkaas: GOUD
Kruidenkaas:         ZILVER


voornemens

 

Zo…… Vandaag heb ik er ook mijn buik vol van:
van al die goede voornemens.
Morgen nog enkele muzikale goede voornemens in de youkebox stoppen en dan volgende week weer met frisse moed aan een ander thema!
(Hopelijk ben ik dan klaar met alle administrative rompslomp van tellen en rekenen, voorraden bepalen en boeken afsluiten. Want ook dat is een hele klus)

voornemen


Nu mijn voornemen…..  Het betreft het bloggen.
Ik heb de laatste maanden steeds minder tijd gekregen om te bloggen. Doordat mijn man een bestuurfunctie binnen de BBZ (http://www.vakbladdezelfkazer.nl/bbz/cees-slob-gekozen-in-bbz-bestuur/) heeft gekregen komt er steeds meer werk op mijn schouders. Dus niet alleen mijn eigen bedrijf, ook werk van mijn man moet ik wel eens over nemen. Het verzinnen van  nieuwe blogs en blogthema’s komt daardoor nogal eens in de knel.
Jullie zullen ook wel gemerkt hebben dat ik steeds minder tijd heb gekregen om te reageren. Dat is dus ook een gevolg van het tijdgebrek.
Ik heb dan ook besloten, omdat ik niet wil stoppen met bloggen, om oude, reeds geplubliceerde blogs, weer nieuw leven in te blazen.
De moppen van andere cartoons voorzien, hier en daar een nieuwe tekst…..  Kortom, ik blijf bloggen, maar jullie zullen zo nu en dan denken: “Hé, dat heb ik geloof ik als eens gelezen of gezien”. Het zij zo…….


De komende tweeënhalve maand sta ik mijn man bij met het organiseren met de landelijke kaas- en zuivelkeuring. Dus ik ben druk, druk, druk…..
Het zij zo, het is niet anders….
Dit was mijn voornemen voor 2017. Of het een goed voornemen is zal nog moeten blijken, maar ik blijf wel bloggen! 

sesamtraat


Sesamstraat is de Nederlandstalige bewerking van het Amerikaanse kinderprogramma Sesame-Street. Sesamstraat wordt sinds 4 januari 1976 in Nederland en Vlaanderen uitgezonden. In het programma spelen vooral poppen mee, naast een aantal echte mensen.

Ik kan me eerste uitzending nog herinneren, op zondagmiddag. Ik verwachte ‘het programma met de muis’ te zien, wat normaal gesproken altijd kwam, maar nu kwam ineens dit op t.v. (Programma met de muis was een van oorsprong Duits educatief programma een soort voorloper van  het Klokhuis, met tekenfilmpjes en  waarin wordt uitgelegd hoe bepaalde produkten worden gemaakt doormiddel van bijvoorbeeld een produktielijn van een fabriek. De filmpjes worden onderbroken door grappige, korte spotjes, waarin een oranje muis en een blauw olifantje in meedoen. Ook worden er tekenfilmpjes vertoond, met als bekendste: ‘Het Molletje’.

Ik was bijna 8 jaar oud en vond Sesamstraat dan ook helemaal niets. Nul komma nul en kinderachtig. (Ik was dan ook niet de doelgroep) Ik heb daarna dan ook nooit meer een klik met dit programma gekregen, hoewel mijn jongeren neefjes en nichtjes ermee dweepten, want het was geweldig! (Voor die leefttijd, ja)
Maar goed, Sesamstraat bestaat dit jaar dus al 40 jaar in de lage landen; velen zijn er groot mee geworden en dat moet gevierd worden! 

25 jaar getrouwd

19-9-1991
19-9-’16
(de tekens zijn hetzelfde, al staan ze iets anders: gespiegeld en op z’n kop)
Vandaag een andere dag als anders………
we gedenken vandaag een speciale dag

persoonlijk

Even een berichtje tussendoor voor de mensen die denken: “Wat schrijft de boerin op het moment weinig terug op onze blogjes…..
Eh…… Ik zit op dit moment even midden in een verbouwing:
We krijgen een andere badkamer.

Mijn hele huiskamer staat vol tegels, lijm, pur en allerhande andere bouwmatrialen

 

 

 
En het moet altijd eerst een rotzooi worden wil het opknappen
 
 
….maar ze bouwvakkers zijn op de goede weg…
Zr zijn alleen nog niet klaar en ik zit nog een paar dagen in de puinpoeier, zodat ik soms niet bij de computer kan komen en helaas ook niet kan schrijven…
Sorry hiervoor, maar het is niet anders….
 
Ik hoop er echter wel een leuk weekthema aan over te houden, zodat ik eens een week lang over kan bloggen en het resultaat kan laten zien.
 
 

dood en overlijden

Vandaag wil ik jullie vertellen over iets absurds dat we vorige week meemaakten omtrent het overlijden van mevrouw Corstanje.


Mevrouw Corstanje, Loes voor vrienden en bekenden, had voor zover bekend geen familie. Haar huwelijk met Bob was kinderloos gebleven. Zelf was ze enig kind. Ook het huwelijk van haar zwager, de broer van Bob was zonder kinderen, Bob’s broer en zijn vrouw Barbera zijn reeds overleden. En neven en nichten van zijn kant hebben zich nooit gemeld. Loes had zelf van haar moeders kant een oudere neef e nicht, Jan en Ans……. En als die nog leven in die dik in de 80 – 90. Met haar jongeren nicht Hannie heeft ze sinds 1969 geen contact meer gehad. Hannie stuurde toen een verhuisbericht dat ze naar Den Haag zou verhuizen met haar gezin. Dus….. Familie in directe lijn was er niet. Waarom ik dit schrijf…..  Omdat je dus niet zomaar iemands uitvaart mag regelen, ook niet als je al 16 jaar voor een alleenstaand hulpbehoevend persoon hebt gezorgd en precies weet wat haar laatste wensen waren. Als je weet waar de polissen voor de uitvaart zijn….. En dat werd ons op een snoeiharde manier duidelijk gemaakt door een begrafenis onderneming die ook de uitvaart van haar man Bob Corstanje had verzorgd, De firma Brouwershaven.

We belden na het overlijden naar de uitvaartonderneming, deden ons verhaal gaven de polisnummers door aan de uitvaartverzorger, zodat hij kon verifiëren dat er geld was voor de uitvaart en wachten af op wat er verder ging komen. Binnen een half uur belde de uitvaart verzorger terug dat zijn onderneming de opdracht tot uitvaartverzorging terug gaf omdat er geen nabestaanden waren en wij slechts de mantelzorgers. De verzekering van Aegon betaald de uitvaart alleen uit aan de nabestaanden van de overledene en het risico dat de uitvaart niet betaald zou worden was te groot. Dat durfden ze niet aan. Hij gaf ons de tip contact op te nemen met de gemeente en daar te vertellen dat we met een overledene zonder familie zaten. (……..) Klaar ben je…..
Gemeente gebeld! Mijn man legt uit aan de ambtenaar van dienst dat in verzorgingshuis de Schutse een overledene zonder familie is. Nou, daar wist de gemeente wel raad mee…. (komt vaker voor) De gemeente neemt dan contact op met NUMA, die komen langs met een body-bag, wikkelen de overleden daar in en dan gaan ze naar het crematorium. (HUH?????)
Dus nogmaals leggen we uit dat dat niet hoeft, er is geld voor een normale uitvaart, maar dat de verzekering niet uitkeert zonder nabestaanden, dus dat de gemeente niet voor de kosten opdraait. Nou dan moesten we maar contact opnemen met firma De Groot van De Haarhof, die deden wel meer klusjes voor de gemeente Gorinchem. En daar zit je dan, zonder telefoonboek geen nummers en met wensen van een overledenen die niet vervult kunnen worden.


Op kantoor van het verzorgingstehuis toen het telefoonnummer opgezocht van die uitvaartonderneming. Die kwamen (Hoera! Eindelijk iemand die geen nee zegt!)  Om een lang verhaal kort te maken. De Gemeente Gorinchem is nu opdrachtgever tot de uitvaart geworden, en via hen kan de uitvaartonderneming de polissen verzilveren. Maar omdat de gemeente opdrachtgever is moest de begrafenis wel een crematie worden, want dat was het goedkoopst en Gorinchem heeft een contract met het crematorium in Amersfoort, waar ze cremeren voor €500,– (!). Ook mocht alleen de goedkoopste kist gebruikt worden.  Aan die eisen hebben we voldaan. Verder hebben we een uitvaartdienst (Herdenkingsdienst onder leiding van Ds. M. Mensink) in het verzorgingsthuis gehouden, zodat iedere bewoner die afscheid wilde nemen dat ook kon doen. Loes had verder geen vrienden of bekenden. En bijzondere uitvaart zonder toeters of bellen dus. Een waarschijnlijk een behoorlijke winst, omdat het overschot van geld van de uitvaart nu in de zak van de gemeenschap glijdt. Mevrouw heeft namelijk 70 jaar voor haar uitvaar gespaard. Haar vader had al een uitvaart polis voor haar laten maken toen ze nog een baby was…….

(hierbij een kopie van de eerste polis. Een vooroorlogs exemplaar. waarbij de vader van Loes iedere week al 8 cent opzij lag voor de uitvaart van zijn dochter. En dan zou de gemeente haar van de armenzorg uit willen cremeren…. Ik bedoel maar; Er is geld en alleen omdat er geen naaste familie is keert een verzelering niet uit. We hebben er geen woorden voor…..)

 
Dit verhaal is waar gebeurd, en aangezien er geen familie is zijn ook de namen niet gefingeerd. We zijn namelijk nog steed op zoek naar familie zowel van de Corstanje als van de Slooter kant. Niet dat er geld of goederen meer zijn, dat is inmiddels aan de Gemeenschap vervallen, maar om ons verhaal kwijt te kunnen, hoe de laatste jaren van Bob en Loes geweest zijn.

inbrekers

En vandaag de grote angst van mijn man…..Kaas diefstal. Overal bij collega-kaasboeren, kennissen zelfs wordt ingebroken in kaas ontvreemd.

Dieven hebben de laatste tijd opvallend veel belangstelling voor grote partijen boerenkaas. Zo verdwenen van de kaasboerderij van Ivonne Noordam in het Gelderse Hellouw een paar maanden geleden 200 kazen. Het bedrijf van Noordam is zelfs al twee keer bestolen.   In 2014 zijn er 30 kazen gestolen. In 2015 waren dat er 200.  De kaasboerderij van de Gelderse familie werd in de nacht van 1 oktober vorig jaar geplunderd. Het waren kenners, zegt Noordam. ,,Alles tussen belegen en brokkel namen ze mee. Alleen de beste oude kaas, dus. Ze wisten precies waar ze voor kwamen.”
De dieven kwamen dus iedere keer op dezelfde dag. Volgens Ivonne heeft het met seizoensarbeiders te maken: vanaf 1 oktober keren die weer terug naar hun land van herkomst. En de familie Noordam is lang niet het enige slachtoffer, bijvoorbeeld ook collega-kaasboer Joris Mathijssen, uit Udenhout. Hij weet hoe het voelt. Ook bij hem is kaas gestolen, krap drie weken eerder. Meer dan duizend kilo, 88 kazen, zo’n 10.600 euro aan schade. „We hebben meteen nieuw hekwerk aangeschaft”, zegt Mathijssen over de telefoon. „En een hond.”


Twee gevallen van kaasroof in drie weken dus, en daar blijft het niet bij. We komen andere incidenten op het spoor, zeker zes in het afgelopen jaar. Zoals bij kaasboerderij Noordam in het Gelderse Hellouw: 200 kazen weg, bijna 26,5 duizend euro schade. Of kaasboerderij Geingenoegen in Abcoude: 40 kazen, 5.000 euro. De Lange Hoeve in Genderen: 200 kazen, ruim 25.000 euro. En kaasboer Mitchel Sauer werd vorig jaar beroofd in Geleen: 26 kazen, 3.200 euro.
Zo kom je al snel uit op zo’n 8.500 kilo gestolen kaas, met een waarde van bijna 90.000 euro. Of dat het hele plaatje is? Dit is wat de kaasboeren via hun netwerk heeft bereikt, maar centraal bijgehouden wordt dit nergens.

Op de nuvolgende video komt Herman van den Heuvel aan het woord. Voor de goed orde: Ik heb in mijn schooljaren stage gelopen op De Lange Hoeve.

 

Het hakt er behoorlijk in bij de boerenkaas-boeren. Ivonne Noordam bijvoorbeeld heeft nu enorme rugklachten, waar fysiotherapie niet bij helpt. Bovendien de angst om ’s nachts op of om het bedrijf te lopen, wat soms nodig is. Je weet nooit wie je tegenkomt. Daarom heeft de familie Noordam ook beveiliging aangelgen. Camera’s en hekwerk met verklikkers.
De beveiliging raakt Ivonne in het hart. ‘Zo willen we niet leven. We zijn juist een heel transparante boerderij. We houden open dagen, doen mee aan een educatieprogramma. Zodat de consument kan zien dat de koeien het bij ons goed hebben.’
‘We zijn van 5 uur ’s ochtends tot 8 uur ’s avonds bezig op onze boerderij. We besteden zoveel aandacht en liefde aan onze kazen. We zijn met een kaas maanden bezig. Het is toch een stukje goud dat op je boerderij ligt.