zondag

Voor een ieder die het volgt:
Mijn vader houdt nu sinds een week geheel bed. Zusters van de thuiszorg komen hem wassen, verschonen. bloedsuiker meten enz. Verder doen wij, mijn moeder, ik en mijn man, veel zelf. Dat wil zeggen ’s nacht soms 2x binnen het uur je bed uit om hem op de po-stoel te zetten of te verplaatsen op bed. Ook begint hij nu pijn te krijgen en op één van zijn billen heeft hij een door-lig-wondje. Dat doet ook veel pijn.
Er is wel pijnmedicatie, maar die voldoet niet meer, die is te laag geworden. De huisarts wil de morfinepomp zolang mogelijk uitstellen op zijn vroegst over een week of twee. Eerst nog een pilletje erbij en pijnpleisters.
Verder wil mijn vader niets meer. Niet eten of drinken, daar moet hij echt toe aangezet worden.
Mijn moeder komt ook nergens meer aan toe. Dus doe ik nu de boodschappen voor haar en kook eten. Ze hebben veel aanloop van familie. Kortom… Het is eigenlijk heel druk hier en er wordt weinig werk verzet. Gelukkig is het vakantietijd en kan ik een paar neven/nichtjes aan het werk zetten (tegen een kleine vergoeding). Tot zover een kleine weergave van de situatie alhier…….

Vandaag weer eens een lekker “ouwetje”

een gospel van
Frankie Laine

I Believe

Strip van Opa van 15 juli 2014

Advertenties

zondag

Voor de mensen die nog niet meegekregen hebben wat er afgelopen week gebeurd is: Vorige week dinsdag is mijn vader in het ziekenhuis opgenomen, nadat hij bloed opgegeven had. Dit bleek na onderzoek een acute slokdarmbloeding.
De doktoren zijn met een slangetje  naar binnengegaan (endoscopie) en hebben daar een kijkje genomen en hapjes weefsel weggenomen om op kweek te zetten.  Twee dagen  later hebben ze een scan gemaakt. 
Afgelopen vrijdag hebben we de eerste uitslagen gekregen……. En zoals we al verwacht hadden was de uitslag niet goed.

Uit dit gesprek is naar voren gekomen dat er heel wat aan de hand is en dat de toekomst er somber uitziet.
De slokdarm is één groot kankergezwel (in de lengte) met vertakkingen en uitzaaiingen naar de borst-en buikholte. Ook de lever is aangedaan.
Beter worden is niet meer mogelijk en chemo en bestraling kunnen het leven wel rekken, maar de bijwerkingen zijn praktisch funest doordat de conditie van het lichaam van pa zeer slecht is. Al met al slechte tijding dus.
Nu wonen mijn ouders bij mij op de boerderij  en ben ik enig kind. Mijn vader is al een behoorlijke tijd hulpbehoevend (hij loopt zeer moeizaam met een looprekje en heeft maar één werkende long door een ongeval), en ben ik mantelzorger. Er zal de komende weken/maanden nog heel wat op mijn moeder, mij en mijn man afkomen.
Hoe de toekomst er uit ziet en hoe alles gaat lopen weten we niet, het is allemaal wel heel spannend.
Ik hoop dat ik mijn blog voort kan zetten, dat is voor mij pure ontspanning…..
Ik kan echter niet beloven dat ik trouw elke dag een reactie kan geven bij alle mensen die dat ook bij mij doen. Zolang ik het kan doen en een gaatje vind, schrijf ik een reactie terug, dat beloof ik! Maar ik ben bang dat er over een aantal weken/ maanden (?), niemand weet hoe de ziekte gaat verlopen, een tijd komt dat ik daar even mijn handen niet meer vrij voor heb. Daar wil ik nu bij deze vast begrip voor vragen. Ook zal ik proberen om jullie een beetje op de hoogte te houden. Misschien helpt het voor mij als ik mijn verdriet en de spanningen die dit alles met zich mee brengt wat van me af kan schrijven en delen met anderen.
Mijn vader is 70 jaar en we hopen dat hij in augustus zijn verjaardag nog mag vieren. Maar op heden is alles nog gissen en moeten we alles nog een plaatsje geven.
Bedankt dat jullie dit hebben willen lezen.
En dan wilde ik de zondag maar beginnen met een lied over hoop…..

 

Whispering Hope

Gezongen door Gordon MacRae and Jo Stafford (1949)

 
Strip van Opa van 24 juni 2014

 

Vandaag een bericht uit het restaurantblad “LEKKER”

Een van onze kennissen heeft een restaurant in Hardinxveld-Giessendam. Als jonge jongen werkte hij in de kaasmakerij van mijn man, en nu serveert hij de kaas  onder de naam “Bovenkerkse kaas” in zijn restaurant. Een hele eer als hierover in een gerenomeerd blad als de ‘LEKKER’  geschreven word.
Het artikel:
Hardinxveld Giessendam

Het Gevoel


Kijk, daar worden we nou blij van: ongevraagd komt er een karaf met gekoeld muntwater op tafel, waar verder niet meer over gezeurd wordt, dat is gastvrijheid. En dat is niet het enige verheugde. Met een strakke maar niet onvriendelijke inrichting, gerieflijke stoelen, een enthousiaste jonge bediening en lekker eten, heeft Hardinxveld Giessendam er een juweeltje bij. Zeker; de muziek is niet onze smaak en de akoestiek laat te wensen over. En ja de wijnkaart mag nog wel wat uitgebreider maar we weten ook dat Het Gevoel nog maar een paar jaar oud is en de passie spat er van af. Maïtre Rutger Smits voert samen met chef Ronald de Jongh de regie over deze zaak, waar de mediterrane keuken de gerechten bepaald. Met aantrekkelijke menu’s op de kaart is het nog lastig kiezen maar we besluiten toch a la carte te eten. De vitello tonnato wordt op klassieke wijze gepresenteerd en samen met een prachtige rundercarpaccio zetten de twee meteen de goede toon. Ook de filet van Poulet Noir met truffel risotto, tomatensalsa en knoflookschuim is fijn van smaak. De krokante gebakken schelvisfilet gaat samen met groenten tagliatelle en de mollige saffraansaus maakt het gerecht af. De portionering is dik in orde, ook van de desserts. We proeven een selectie kazen die allemaal worden toegelicht, met een aanbeveling voor de Bovenkerkse kaas uit de streek. Daarnaast het dessert van het menu: een krokante tompoes met kersen, creme en ijs. Geslaagd, roepen we in koor. Dit is zo’n zaak waar je voelt dat het goed zit, ook met de potentie om uit te groeien.

Dus zeggen we met volle overtuiging: welkom in de LEKKER!

Een andere stunt was het toen de uitSTALling, het nieuwe buitenterras, van het restaurant geopend werd.
Hier werden heel speciale gasten voor uitgenodigd om de opening te verrichten. Ook dit haalde de krant…….en won de terrassen-wedstrijd van het AD.

De speciale gasten die de opening verrichtten.
Tja…..je moet maar op het idee komen om gasten in je restaurant te krijgen…

Enkele weken geleden hielden mijn man en zwagers
 “OPEN DAG” op het nieuwe veebedrijf/kaasmakerij
Alles verliep vlotjes…….

…. en gelukkig hebben we de foto’s nog!!

De nieuwe locatie

De werktuigenschuur voor de gelegenheid opgeleukt met een speelkasteel voor de kids
Want er waren best aardig wat mensen op de been…
Bedrijven konden zichzelf promoten en reclamemaken op de voergang tussende koeien
….. of de nieuwste machines laten zien op het erf
En natuurlijk kon men praten over en kijken naar koetjes en kalfjes!
Of de melkstal bekijken.

Zwager Anne stond de mensen te woord
Schoonzus Corrie stond voor de verandering nu eens niet in de lingerie, maar tussen de kazen van haar broers
Schoonzus Ageeth gaf rondleidingen
Bijvoorbeeld aan de familie Boon
En ook de inwendige mens werd niet vergeten
Er was voldoende te drinken en te eten
Want het was behoorlijk druk die dag!
En de oude boerderij….
Hier van boven te bewonderen

..staat er troostloos en verlaten bij..
Waar de koeien voorheen stonden is het nu een kale boel
In afwachting van afbraak

Zo was het:
en vanuit het niets:
werd hier na veel gemodder

Een groot gat gegraven en veel beton gestort
En een heel nieuw bedrijf neergezet:
  
Wat er zo uit kwam te zien:

En zaterdag……
Dan houden we open-dag!

bouw up-date

Subtit.bouw update

Even een mededeling dat de bouw een ‘kleine’tegenvaller heeft gehad.
Er is brand geweest in de nieuwe zuivelschuur. Op zich valt de brandschade mee…. Maar het schoonmaken van de gevolgschade, de roetschade, gaat zeker drie weken duren!!

Eén van de loodgieters had zijn warme soldeerbout iets tedicht bij zijn jas gelegd, en was even wegelopen voor een ander klusje. Binnen tien minuten vloog de rook het dak uit.

Schade beneden: plafondplaten; berookt en gesmolten, TL-verlichting gemolten, (elektrische bedrading????? moet nagelopen worden), ruit gebarsten, rioolleringsbuizen gesmolten. Roetschade in het trappenhuis, op de trap, in de douch en het toilet. Boven: het kantoor, halletje en de kantine pikzwart van de roet (en alles was zo mooi wit en helder…).

Moppie%20mastitis%20en%20brand%20017

begin brandhaard; niet groot, wel grote gevolgen…

Moppie%20mastitis%20en%20brand%20018

Gesprongen ruit. Gelukkig waren de deuren gesloten, zodat er geen trek was en het vuur zich snel kon verspreiden naar de winkel en de produktiehal (=achter het raam) 

Moppie%20mastitis%20en%20brand%20019
De trap waar de rook naar boventrok, omdat er boven ramen openstonden (verflucht weg laten trekken), dit zorgde voor een schoorsteen effect.

Van den bovenverdiping heb ik geen foto’s omdat ik daar niet naar toe mocht van de heren. De verzekering moest eerst komen kijken…

 Tot zover  deze mededeling.

door Blog Zonder Naam Geplaatst in Prive