restaurant

Vandaag de keus: naar het eetcafe, de ober in het restaurant of de bediening van de piza-hut
*****************
 
Ronnie Ruysdael – Lenie van het eetcafé
 
 Magical trio – De ober

 
 

The Tin Men – Restaurant Song

 

Seth Sentry – The Waitress Song 

 

Advertenties

restaurant

Uit eten gaan met kinderen…..Een ramp?? Niet als u naar het juiste restaurant gaat!
Uit kunt de kleintjes altijd even kwijt in de ballen bak:
Altijd een speeltje bij het eten…
 
Kortom een goede reden om alle vooroordelen  een overboord te zetten en de kinderen ook een gezellige kerst te geven, zonder gezeur en gejengel….
 
Want je maar nooit wie je daar tegenkomt:

restaurant

Deze week:


“Die biefstuk was van topkwaliteit! En ik kan het weten, want ik zit in het vak,” zegt een gast tegen de ober. Vraagt de ober: “Oh, bent u dan slager van beroep?” “Nee,” antwoordt de gast, “ik ben schoenmaker.”
 

Een man is op vakantie in Spanje en gaat een restaurant binnen. Als hij een gepast tafeltje heeft gevonden en gaat zitten, ziet hij dat de man aan het tafeltje naast hem een heerlijk gerecht op zijn bord heeft liggen. Als er een ober komt vraagt hij wat het is en de ober vertelt hem dat het stieren ballen zijn van het stierengevecht van vanochtend. De man besteld een portie stieren ballen, maar tot zijn grote teleurstelling wordt er maar een gevecht per dag gehouden en is er dus ook maar een portie per dag.
De volgende dag is de man als eerste in het restaurant om de stieren ballen te bestellen. Als de man zijn gerecht heeft geproefd merkt hij dat de portie aanzienlijk kleiner is dan gisteren en hij vraagt hoe dat komt, waarop de ober antwoordt:’Tja, soms wint de stier.’

 

Er zit een man in een restaurant en roept boos de ober: “Ober, ik heb een half uur geleden slakken besteld en ik heb nog niks gekregen.”
Zegt de ober: “Nou meneer, ze kunnen nooit erg ver weg zijn…
 

Theo eet tussen de middag vlug een hapje in een cafe-restaurant, de zogenaamde ‘daghap’. Vrij snel krijgt hij een bord voor zijn neus met biefstuk, aardappelpuree en doperwten. Het lijkt heel lekker, maar al gauw blijkt er van alles aan te mankeren. Hij zegt tegen de bediende: ‘Mijn biefstuk is als leer, de puree plakt aan mijn gehemelte – dat lijkt wel stijfsel en die doperwten zijn zo hard als knikkers…. roep de kok!’ ‘Ach meneer, die kan ik wel roepen maar die eet het ook niet op!”

Hoe hoort het aan tafel?

De tafeletiquêtteregels in de middeleeuwen luidden als volgt: Zorg in ieder geval dat je handen en nagels schoon zijn; leg niets terug waar je al aangezeten hebt of waar je al van geproefd hebt en krab tijdens het eten niet op je hoofd. Tot dan toe deed iedereen maar wat. Men at met de handen (bestek kennen we pas sinds de zestiende eeuw), boerde en liet scheten aan tafel en veegde de handen af aan het lange haar van een disgenote.

Bij een uitgebreid etentje voorbereid of als je in een restaurant zit, er is altijd wel een moment waarop je denkt: “Hoe zat het ook alweer?” Als je begrijpt hoe de tafel is opgebouwd, kun je je zeker in een restaurant prima redden.
Wat fijn dat wij wat fijn besnaarder zijn qua tafelmanieren! Hoewel? Weet jij eigenlijk precies hoe het allemaal hoort aan tafel?Ligt er een duizelingwekkende hoeveelheid bestek naast je bord? Eigenlijk is het supersimpel te onthouden: werk van buiten naar binnen. Dus gebruik voor de eerste gang het buitenste bestek en zo verder.

Je legt het bestek van binnen naar buiten neer. Dus het bestek voor het hoofdgerecht het dichtste bij het onderbord. Voor een uitgebreid diner dek je maximaal vier bestekken in, meer wordt onoverzichtelijk.
Messen en lepels liggen rechts, vorken links van het bord. Soeplepel ligt naast de messen. Een oester- of visvork ligt rechts naast de soeplepel. Bovenaan je bord ligt de dessertlepel en -vork. Het broodbordje staat links boven de vorken.  Het tafelzilver voor het dessert mag u vlak naast of boven het bord leggen; in dat laatste geval legt u ze van boven naar beneden in de volgorde waarin de gasten ze gaan gebruiken. Fruitbestek komt pas op tafel met de daarvoor bestemde bordjes.

Je waterglas staat precies boven je bord. Links ernaast staat het glas voor rode wijn. Links daar schuinonder staat het witte wijnglas dat iets groter is dan het glas voor rode wijn. Rechts boven het witte wijnglas kan nog een wijnglas staan. Dit is dan bedoeld voor dessertwijn.

Soms worden er gedurende het diner vingerkommetjes aangeboden. Pak het kommetje met beide handen aan en zet het links van je neer. Ze zijn bedoeld om de vingers te reinigen na bijvoorbeeld het eten van kip of gevogelte dat bij hoge uizondering met de handen gegeten mag worden.

Het eten wordt altijd links van je geserveerd. Soep wordt echter vanaf rechts opgediend.
O ja, en dan nog even dit:
GSM’s, draadloze telefoons, semafoons en laptops kunnen aan tafel bijzonder storend zijn. In heel wat betere restaurants wordt de klanten trouwens gevraagd ze niet mee in de eetruimte te nemen. Kunt u toch niet zonder, leg uw elektronische navelstreng dan zeker niet op tafel tussen de borden maar houd hem discreet in een binnenzak, handtas of heupgordel. Moet u bellen of wordt u opgebeld, sta dan, na een woord van verontschuldiging, meteen op van de tafel en ga uw elektronisch ding discreet in de hal of de zithoek doen.

Vandaag een bericht uit het restaurantblad “LEKKER”

Een van onze kennissen heeft een restaurant in Hardinxveld-Giessendam. Als jonge jongen werkte hij in de kaasmakerij van mijn man, en nu serveert hij de kaas  onder de naam “Bovenkerkse kaas” in zijn restaurant. Een hele eer als hierover in een gerenomeerd blad als de ‘LEKKER’  geschreven word.
Het artikel:
Hardinxveld Giessendam

Het Gevoel


Kijk, daar worden we nou blij van: ongevraagd komt er een karaf met gekoeld muntwater op tafel, waar verder niet meer over gezeurd wordt, dat is gastvrijheid. En dat is niet het enige verheugde. Met een strakke maar niet onvriendelijke inrichting, gerieflijke stoelen, een enthousiaste jonge bediening en lekker eten, heeft Hardinxveld Giessendam er een juweeltje bij. Zeker; de muziek is niet onze smaak en de akoestiek laat te wensen over. En ja de wijnkaart mag nog wel wat uitgebreider maar we weten ook dat Het Gevoel nog maar een paar jaar oud is en de passie spat er van af. Maïtre Rutger Smits voert samen met chef Ronald de Jongh de regie over deze zaak, waar de mediterrane keuken de gerechten bepaald. Met aantrekkelijke menu’s op de kaart is het nog lastig kiezen maar we besluiten toch a la carte te eten. De vitello tonnato wordt op klassieke wijze gepresenteerd en samen met een prachtige rundercarpaccio zetten de twee meteen de goede toon. Ook de filet van Poulet Noir met truffel risotto, tomatensalsa en knoflookschuim is fijn van smaak. De krokante gebakken schelvisfilet gaat samen met groenten tagliatelle en de mollige saffraansaus maakt het gerecht af. De portionering is dik in orde, ook van de desserts. We proeven een selectie kazen die allemaal worden toegelicht, met een aanbeveling voor de Bovenkerkse kaas uit de streek. Daarnaast het dessert van het menu: een krokante tompoes met kersen, creme en ijs. Geslaagd, roepen we in koor. Dit is zo’n zaak waar je voelt dat het goed zit, ook met de potentie om uit te groeien.

Dus zeggen we met volle overtuiging: welkom in de LEKKER!

Een andere stunt was het toen de uitSTALling, het nieuwe buitenterras, van het restaurant geopend werd.
Hier werden heel speciale gasten voor uitgenodigd om de opening te verrichten. Ook dit haalde de krant…….en won de terrassen-wedstrijd van het AD.

De speciale gasten die de opening verrichtten.
Tja…..je moet maar op het idee komen om gasten in je restaurant te krijgen…